Διάταξη ιδεών

Παράθεμα
Διάταξη ιδεών
Leonardo da Vinci – Section of a Man’s Head 1489

Μου λείψατε και σας πεθύμησα όλους
θέλω να ξαναδώ τα πρόσωπά σας
να γελάτε απ’ την καρδιά σας
ξέγνοιαστοι να χαίρεστε με τα παιδιά σας
θέλω τον ήλιο μας όλους να φωτίζει
θέλω τη θάλασσα όλους μας να βαφτίζει
θέλω στη γη μας όλοι να χωράμε
θέλω στον άνεμο μια ψυχή να προχωράμε
ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΟΛΟΙ ΕΝΩΜΕΝΟΙ

ή,
θέλω τη γη όλους μας να χωρά
θέλω τον άνεμο στην ψυχή μας να φυσά
ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΟΛΟΙ ΕΝΩΜΕΝΟΙ
19/11/2020

μαντάμ αναντάν παπαντάμ
μ’ αφέντες
έντονη εντύπωση
για γλέντημα
ντυμένη κέντημα
απ’ την αντένα του ΑΝΤ1
οδηγεί μερσέντες τρώει μερέντες
κάνει σέντρες έχει ρέντες
και μιλά σε τέντες
για πατέντες με κέντες
[ντρουγκς & μεντισινες * πλανετ χιστορι]

bonus track: #billgates_loves_us #we_have_democracy #im_conspiracy_theorist #gov_cares_4_our_health
18/11/2020

Κοίτα να ευτυχήσεις
Τη σήμερον ημέρα
όσοι φοβούνται τον ιό και τα πολλά τα κρούσματα
ας ακούσουν και λιγάκι, των καιρών τ’ ανακρούσματα
Να ξέρουν, να ρωτάνε, να μαθαίνουν
να νιώθουν και να βλέπουν
στον κόσμο τούτο, έχε γεια
λες και απ’ άλλα πράγματα
Γιατί δεν υπάρχουν, φάρμακα, γιατροί, νοσοκομεία
γιατ’ σε βαρά πολύ, η αστυνομία
γιατί κρυώνεις και πεινάς και μπακακάκια δεν παίζουν δείγμα, για να φας
γιατί τη σύνταξη που έπαιρνες, την πετσοκόψαν τα μνημόνια
γιατί είσαι γέρος και παράλυτος, μέσα σε καταφρόνια
γιατί οι τράπεζες σου κάναν έξωση και συ κοιμάσαι σ’ ανήλιαγο σοκάκι
γιατί κι η εκκλησία σου το ποίμνιο ταΐζει, απ’ ένα κουταλάκι
Λες έχε γεια
απ’ ανταγωνισμό και στρές, για το μεροκάματο
απ’ το πένθος, τη θλίψη και τα ψυχοφάρμακο
την αποξένωση, τη μοναξιά
λες έχε γεια
κι απ’ την τουριστική περίοδο και τ’ ανοιχτά τα σύνορα
χωρίς κανένα τεστ, εν μέσω πανδημίας
γιατί λεωφορεία, τραμ, τρόλεϊ, μετρό
τρένα, παπόρια, αεροπόρια, έχουν πολύ συνωστισμό
Λες έχε γεια
κι από ευθύνη ατομική και μ’ αδερφό σπαράζεσαι
αλλά την έχεις μόνος σου, εσύ
κι όχι η κυβέρνηση, που ‘ναι βαθιά φασιστική
Λες έχε γεια κι είν’ ο κατάλογος μακρύς κι ατέλειωτος
γιατί σκορπιός σε τσίμπησε, μαύρη μαρμάγκα σ’ έφαγε
φίδι νωθρό σε δάγκωσε, ή το σκυλί κακού αφεντικού
γιατί ήσουν ένας βλάκας, μεθυσμένος οδηγός
γιατί πέρασες το δρόμο, με κόκκινο το φως
γιατί τρως σαβούρες, μόλις σε πιάσουνε βιτσιόζικες λιγούρες
γιατί είσαι σκατόψυχος, πολύ
ε! κι έφτασ’ η ώρα να την κάνεις, βρε ψυχή!
Σε γενικές γραμμές αυτά
μα να ‘σαι βέβαιος πως υπάρχουν, μύρια πολλά
για να πεις στον κόσμο τούτο έχε γεια
τα ναρκωτικά, ο πόλεμος, η δίψα, η ανεργία
το δουλεμπόριο, ο ρατσισμός, ο βιασμός, η αυτοκτονία
κι αν είσαι κάργα τυχερός
τότε, σε πήρε και σε σήκωσε, ο ίδιος ο Θεός
αν υπάρχει, τέλος πάντων και αυτός
Δε σε σκοτώνει ο ιός
σ’ έχουν σκοτώσει προ πολλού
τ’ άσχημο τ’ άδικο
το λίγο λίγο
κι η σιωπή σου
Αναρωτιέσαι ποτέ αν γεννήθηκες;
Τώρα
ανάγκη είν’ εσύ ν’ αναστηθείς
να ζήσεις.
Σήκω να χαρείς
άιντε αδερφέ!
Για όσο ζήσεις, κοίτα να ευτυχήσεις

17/11/2020

Αν,
γεννιόμασταν μ’ αλλουνού την καρδιά
ζούσαμε αλλουνού τις μέρες
γελούσαμε μ’ αλλουνού τη χαρά
παίζαμε μ’ αλλουνού το κέφι
βλέπαμε μ’ αλλουνού την κρίση
τρώγαμε μ’ αλλουνού την πείνα
παλεύαμε μ’ αλλουνού τη δύναμη
χτίζαμε μ’ αλλουνού το κουράγιο
ονειρευόμασταν σ’ αλλουνού τον ύπνο
επιθυμούσαμε αλλουνού το όνειρο
κλαίγαμε μ’ αλλουνού τον πόνο
γαμιόμασταν μ’ αλλουνού τον πόθο
γεννούσαμε αλλουνού το έργο
τότε,
θα πεθαίναμε σαν να ‘μασταν άλλοι
και εμείς δεν θα ‘χαμε ζήσει
καθόλου

στην Καλλιόπη
Οκτώβριος 2020

… σ’ ένα απέραντο αγρόκτημα
με θάλασσες βουνά ουρανό γη
και δέντρα
και άνθη
και πάρα πάρα πολλά ζώα
όλων των ειδών
άγρια και ήμερα
ένας κύριος
όμορφος ολόλευκος πλούσιος κι εύρωστος
που ταξίδευε με μια άμαξα χρυσή
που έσερναν οκτώ μαύρα περήφανα άλογα
τραβώντας αναπάντεχα
τα χαλινάρια που κρατούσε στα χέρια του
μ’ ένα μουγκρητό πληγωμένου θηρίου
κόκκινος από οργή
σε αλλοφροσύνη
ανασηκώθηκε απότομα απ΄το λαμπερό του κάθισμα
έγειρε το σώμα του
υπερφυσικά
σχεδόν εκτός του κέντρου του
και ούρλιαξε με φοβερή μανία
φτύνοντας πίδακες σάλιου
σ’ ένα χαμίνι
που έψαχνε να βρει να φάει
απ’ τα σκουπίδια:
« Άνθρωπε!
Ο Πλανήτης ανήκει σε όλους!
Εξίσου!
Τα σύνορα τα κράτη οι θεσμοί και ο τρόπος που ζεις και σκέφτεσαι είναι απόρροια χρόνιας και εκτεταμένης χειραγώγησης
Έχεις ξεχάσει
ποιος είσαι!
ξέχασες
πως ζούσες
ξέχασες να υπάρχεις!
Σε παρακαλώ!
Θυμήσου.. »
Ύστερα αναπνέοντας βαθιά
χαμογέλασε μειδιώντας
και δίνοντας ένα χτύπο στα γκέμια
συνέχισε το ταξίδι του καλπάζοντας
πάνω στα καταπράσινα λιβάδια

14 Νοεμβρίου 2020

Αφού όλοι οι αρτ γουόρκερς είμαστε ενωμένοι πια υπό την σκέπη της κοινής σαπόρτ ομπρέλας μας, θα κοιμηθώ επιτέλους ήσυχος, λιγάκι παραδίπλα, στην ψάθα μου, κάτω από ήλιο που δεν θα ‘χει για μένα μοίρα. Τρυφερότερος και αγαθότερος μου φαίνεται αυτός ο ύπνος απ’ τον άλλον, του δικαίου.

Πριν την συγκέντρωση διαμαρτυρίας του κινήματος καλλιτεχνών Support Art Workers
6 Μαΐου 2020

Τόσο τρομακτικός ο σαματάς, που κάμνανε οι ξεγάνωτοι οι τρύπιοι τενεκέδες
που ολάκερη πραΛίνα υπουργό φνιδιάσανε κι ασφάλιξε, ούλους τους μεντεσέδες
Τώρα μονάχη ξυπνητή απ’ τ’ άγριο το χάραμα ρουφά, δεκάδες δέκα αφράτους αργιλέδες
κι αρχαιολογικούς κακόφωνους με κροκοδείλου δάκρυ, ψέλνει εις το ράδιον αμανέδες
Ψυλλάκους λιγουρεύεται κι αρτίστες από χόμπι, σκλάβους και παλιορεμπεσκέδες
ώστε τα ποταπά τα βίτσια της τα υπουργικά ν’ ασκεί, σε καθεστωτικούς τεκέδες

Αγνώστου αναγνώστου στρεβλού κομπορρήμονος ποιητού εκ της δουλοπαροικίας των Ελλήνων
5 Μαΐου 2020

Ανέκαθεν τεράστιες μάζες του homo sapiens επέλεγαν να ακολουθούν συμπεριφορές, θεούς, πρότυπα, την εποχή τους, τους άλλους, ένα πατέρα, ένα είδωλο, αυτό που βολεύει. Τα τελευταία 15.000 χρόνια οι μάζες συνωστίζονται μέσα σε Βαβυλώνες, βαστώντας λάβαρα και σημαίες· φοβούμενες τη γνωριμία με τη μοναδικότητα της μοναξιάς τους. Εκεί πουλάνε φθηνά ή ακριβά εύκολα ή δύσκολα τη μοναδικότητά τους και αφορίζουν τη μοναχικότητα που βιώνουν, υπάρχουν είναι και βρίσκονται. Η τεράστια μάζα αποφεύγει οποιαδήποτε σχέση με τον εαυτό της, πέρα από τις εξαλλοσύνες τις μπροστά σε φακούς και καθρέπτες.

Μαϊος 2020

“Η ζωή είναι μια οριζόντια πτώση” λέει ο Ζαν Κοκτώ (1889-1963) σε μια φράση που αποσπάστηκε πιθανόν αυθαίρετα από την αρχική της σκέψη για να ορίσει την ανθρώπινη μοίρα… Παραβλέπω την αυθαιρεσία και αντιλαμβάνομαι τον ορισμό ως “μια κάθετη έκπτωση”, ιδέα με την οποία διαφωνώ ριζικά με τον κ. Κοκτώ (και τον ευχαριστώ για τον προβληματισμό μου), γιατί αποκλείει το απρόβλεπτο από τη ζωή! “Το καρδιογράφημα”. Για να συμπεριληφθεί ως αναπόσπαστο μέρος της, θα μπορούσε να πει: “Η ζωή είναι μια καμπύλη εκτόξευση” ή αλλιώς “μια περιπλάνηση χαρμολύπης”…

Ιούλιος 2019

Για πότε ανηλικιώθηκα ούτε που το κατάλαβα… Πόσο αργά έρχεται η ζωή!

08 Αυγούστου 2020

Ουσιαστικά, επουσιώδεις παρουσίες πληρεξούσιων εξουσιαστών συνουσιάζονται αυτούσιοι ως πεμπτουσίες ανούσια, μετουσιώνοντας επιούσιες περιουσίες.
Κατ’ ουσία περί – ουσίας – ούτε λόγος…

Εκλογές 2019

Η μια άκρη της γαλάζιας θάλασσας των παραισθήσεων, συνόρευε με τον τόπο που ζούσαν οι θνητοί.
Τη γνωστή σε αυτούς, Γη.
Και στην άλλη της άκρη, που καλυπτόταν ολάκερη απ’ ένα βαμβακερό κάμπο αναρίθμητων ονείρων, μπορούσαν να κάνουν φανερές τις επιθυμίες τους, του ακατανόητου και του απαγορευμένου.

Στον Δημήτρη Καταλειφό
Ιούνιος 2019

Όσα δεν άκουσες
στου ύπνου σου τον λήθαργο
ποτέ δεν ειπωθήκανε
εξατμίστηκαν τα γράμματα
στου απομεσήμερου τα νέφη
πριν γίνουν λέξεις

Κουφόβραση – Κεραυνός εν αιθρία σ’ έρημη παραλία
Καλοκαίρι 2020

Σε μια έρευνα που πραγματοποιώ σε συνεργασία με τον εαυτό μου σε βάθος 40ετίας, τα παθήματα δεν γίνονται μαθήματα αλλά όρεξη για περισσότερα νέα παθήματα! Αδυνατώ να κόψω αυτή την όρεξη που έχω να «τρώω τα μούτρα μου»…
Δεν παιδεύομαι και μαθαίνω αλλά μαθαίνω να παιδεύομαι.

06 Αυγούστου 2020

Αγαπώ όλους, εκτός όσων μας διαχωρίζουν.

Νοέμβριος 2020

Για να αφήσω στην άκρη τις διαφορές που με χωρίζουν, είναι αρκετή απόσταση απέξω προς τα μέσα, μέχρι την άλλη άκρη.

Νοέμβριος 2020

Ενδέχεται, ο βράχος, το πετούμενο, ο σοφός, το σύννεφο, το δέντρο, ή και ο Θεός να μην σου συστηθούν ποτέ. Μάλλον από σένα εξαρτάται η γνωριμία.

Απρίλιος 2019

Κάποιοι από μας, οι καθησυχασμένοι, συλλογιζόμαστε τίποτα, νιώθουμε καθόλου, ζούμε χωρίς!
Κάποιοι άλλοι, σπανιότεροι, οι ακαθησύχαστοι, στοχαζόμαστε πλήρεις, αισθανόμαστε άπειρα, βιώνουμε κόσμους.
Ήμασταν από πάντα τόσο ξένοι ανάμεσά μας?

Οκτώβριος 2019

Αντίθετα από τα ζώα, οι βεβαιότητες στους ανθρώπους προκαλούν τυφλότητα. Αλλά μπορεί να κάνω και λάθος… Μπορεί να προκαλούν και άλλα πράγματα, χειρότερα. Να παύουν να αισθάνονται, να συναισθάνονται, να σκέφτονται, να ονειρεύονται, να ακούν, να αγαπούν, να παίζουν, να αναπνέουν, να ερωτεύονται (πως το ξέχασα), ή μπορεί επίσης και όλα αυτά μαζί! Οι βεβαιότητες ρημάζουν ζωές, δίχως αμφιβολία. Όμως, δεν είμαι και απολύτως βέβαιος για τα λεγόμενά μου…

Σεπτέμβριος 2019

Περάσαμε πια, ανεπιστρεπτί σε μια νέα εποχή, που τα ψέματά μας είναι περισσότερα από τις αλήθειες μας και που ο θόρυβος των βημάτων μας πάνω στον πλανήτη είναι τόσο εκκωφαντικός, ώστε σχεδόν αδυνατούμε να κοιτάξουμε μέσα μας…

Απρίλιος 2019

Μόνο κάποιοι αδιόρατοι χημικοί παφλασμοί στην ενδοχώρα του καθενός από μας, αποδεικνύουν ότι κάποιος στιγμές, αναγνωρίζουμε την τεράστια έκταση που καταλαμβάνει η ανοησία μας…
Δεν έχει σημασία!
Ξεροκαταπίνουμε άμεσα απόσταγμα ασυναισθησίας, καταπραΰνοντας τη δυσπεψία, που κατά κύματα μας φανερώνει την αλήθεια.

Ιούνιος 2019

Στης ενδοχώρας τον βάλτο που μας περιβάλλει, κακοβαλμένοι κανίβαλοι από ξέχωρα καρναβάλια διαβάλουν και επιβάλλουν

Ραμφούλα του Κόκκορη και της Κοτούλας του γένους των Ορνίθων, της οικογένειας των Φασιανίδων, της τάξης των Ορνιθόμορφων, της ομοταξίας των Πτηνών, της συνομοταξίας των Χορδωτών, του βασιλείου των Ζώων
1 Μαρτίου 2020

Φέρε τους διεγερμένους, φέρε και τους αδιαίρετους φέρε·
χαιρέτα τους σφαιρικά, με ενδιαφέρον,
φέρ’ ειπείν με παραινέσεις ή και ενέσεις·
αφαίρεσε άμεσα με σφαίρα τους εξαίρετους·
εξαίρεσε έμμεσα με μπρα ντε φερ τους αιρετούς·
και που ‘σαι πριγκιπέσα
διαίρεσε χωρίς μπέσα τους διαφορετικούς σε αιρέσεις.
Πολύ μ’ αρέσεις! Πολύ μ’ αρέσεις!

«Σ.Α.Χ.* – Σχολεῖον Απασχόλησης της Χολής με αγχολυτικούς κοχλίες σε ανενόχλητους χοχλιούς για μελάγχολους όχλους»
*Σαχ λέγεται στο σκάκι η άμεση απειλή εναντίον του βασιλιά. Προέρχεται από την περσική λέξη شاه (βλέπε σάχης)
Σάχλεςσαχλοίμαςυπήκοοι
Τρίτη 25 Φεβρουαρίου 2020

Ζούμε την εποχή
των προνοητικών ηλιθίων
των φωτεινών σκοταδιστών
των τρυφερών σαδιστών
των ρωμαλέων δειλών
των χαρισματικών δολοφόνων
των εξαίσιων ξιπασμένων
των ηθικών μηδενιστών
των σοφών ασυνείδητων
των ζωντανών νεκρών
των τεράστιων καθόλου
των απέραντων τίποτα….
συνεχίζεται..! ΜΗ ΧΑΣΕΤΕ ΤΟ ΕΠΌΜΕΝΟ ΤΕΎΧΟΣ!!!
…των ρημαγμένων αγγέλων
των βιασμένων παρθένων
των θλιμμένων χαρών
των βυθισμένων ουρανών
των πεθαμένων θεών….
shoP oN LinE N o W

Ιούνιος 2019

Η ελπίδα και η πίστη είναι έννοιες και στοχεύουν χρονικά στο μέλλον. Δεν εκπληρώνουν βασικές ανάγκες. Δεν τρώγονται. Ούτε πίνονται. Ούτε αναπνέονται. Ούτε αναπαύονται. Ούτε αφοδεύονται. Ούτε συνουσιάζονται. Συνεπώς, τρώνε πολύτιμο χώρο και χρόνο απ’ τον άνθρωπο που αγωνίζεται στο κάθε παρόν του να επιβιώσει, ή τουλάχιστον να υπάρξει με αξιοπρέπεια.
Ο Θεός αν υπήρχε, θα έπρεπε να δικαστεί για όσα εγκλήματα έπραξαν τα δημιουργήματά του, ως ηθικός αυτουργός.

Οκτώβριος 2020

Όταν αποδεχθείς εσένα
θα κατανοήσεις τον κόσμο·
κι αν κάποτε σου τύχη να πονέσεις τα ζωντανά
τις χρυσές μέρες σου,
ο έρωτας τυφλός κι ο θάνατος άλαλος
σε φωτεινό έρεβος θα λικνίζονται
αγκαλιασμένοι·
σπαθίζοντας μανιασμένα.

2014

Οι λέξεις με δύναμη οδηγούν σε αιώνιες λαβυρίνθους εξουσιάζουν γενναίους αυτόκλητους ηλίθιους για χατήρι μιας αξιολάτρευτης απάτης.

Σεπτέμβριος 2014

Όταν θα έρθει ο καιρός να παραστήσουμε τα αόρατα
και σαν τους αετούς θα πετάμε με τη χάρη του πνεύματος,
εγώ τότε, θα φορώ τον μανδύα της υπεροψίας μου γεμάτος ντροπή,
για την οργή μου του λιονταριού, που δώρο του Θεού ήταν
και θα δοξάζω με έπαρση το Θεό σαν το παγόνι,
γιατί οι χαρές μου, αφού με γκάστρωσαν, ύστερα οι λύπες μου με γεννήσαν
κι ο δρόμος της υπερβολής μου αυτής με οδήγησε, στο παλάτι της σοφίας,
για να γεμίζω το άπειρο με μια σκέψη μου μόνο,
όπως ο αέρας για το πουλί, ή η θάλασσα για το ψάρι,
έτσι είναι και η περιφρόνηση για μένα τώρα, που την αξίζω.

Στη Μαρία
Φεβρουάριος 2019

Η μοίρα η τύχη κι αυτά

Πως να ξεφύγεις απ’ τη μοίρα
του πριν, του θα, του τότε, του κάποτε και του πάντα
όταν
μοιραία γεννιέσαι μοιραία ζεις
μοιραία πεθαίνεις
Πως να πιάσεις την τύχη
του πριν, του θα, του τότε, του κάποτε και του πάντα
όταν
τυχαία γεννιέσαι τυχαία ζεις
τυχαία πεθαίνεις
Πως να επιλέξεις το δίκιο τ’ άδικο
τη γενναιότητα τη δείλια
τη γενναιοδωρία την τσιγκουνιά
την ευγένεια την αχαριστία
την καλοσύνη την εχθρότητα
τη χαρά τη θλίψη
την αγάπη το μίσος
τη σοφία την αλαζονεία
τη γαληνή τον πόλεμο…
του πριν, του θα, του τότε, του κάποτε και του πάντα
όταν
με τούτα γεννιέσαι με τούτα ζεις
με αυτά πεθαίνεις

Σεπτέμβριος 2020

Η σεκταριστική αδιαλλαξία των νοητικών σας διαδρομών δεν επιτρέπει την απρόσκοπτη ροή της κουνταλίνης σας, μηδέ την αυτοδιάθεση των τσάκρας σας και ως εκ τούτου αναπαράγετε τον υπαρξιακό μιλιταρισμό που προτάσσει η φιλελεύθερη φυλακή σας.
Όπερ και εγένετο, εσείς να εξοστρακίζατε τους περιπατητικούς σας εγκεφάλους σε ναρκισσιστικές εξοχές και οι μοίρες και οι τύχες σας να αποτυγχάνουν να λαμβάνουν χώρα έξωθεν της πραγματικότητάς σας.

Τάδε έφη Λύκος
Οκτώβριος 2020

Το προκατακλυσμιαίο μότο της Δύσης «Ο θάνατός σου η ζωή μου» αναμορφώθηκε στο μεταμοντέρνο «Πάψε να ζεις γιατί θα μας πεθάνεις»

Οκτώβριος 2020

Είναι προτιμότερο να τολμάς και να τρως τα μούτρα σου, ή να σκέφτεσαι και να τρως τα νύχια σου?

του Χρον Τολμωνυχότη
Ο οποίος, συνήθιζε να λέει πως:
δεν είχε χρόνο να τρώει τα νύχια του,
γιατί του τον έτρωγε η τόλμη.
Απρίλιος 2019

Αυτή η επίμονη θλίψη & η παιδική μελαγχολία μου… με κάνει να νιώθω σαν να ‘χασα κάτι που δεν είχα ποτέ.
Σαν να βρέθηκα σε στάση, άγνωστου προορισμού και αποφάσισα να μείνω εκεί, χωρίς να νοιάζομαι να ταξιδέψω πουθενά αλλού.
Σαν να επιθυμώ έναν κόσμο που δεν θα υπάρξει παρά μόνο στα αληθινά όνειρα μιας άλλης μου ζωής.

Μάρτιος 2019

Επιθυμία του εαυτού

Αναλογίζομαι τι είμαι
υπακούοντας στη σθεναρή επιθυμία του εαυτού
βυθίζομαι άβουλος αναπνέοντας τις ιδέες
οι σάρκες νεκρώνουν στο χρόνο
παρασύρομαι στη βοή των παραστάσεων

πότε υπήρξα πρώτα και που
γιατί εμφανίστηκα στον κόσμο των ανθρώπων
με ποιά καρδιά ανέπνευσα τον αιθέρα της ζωής
κι ύστερα πως γνωρίστηκα με μένα τον ξένο
πώς κλονισμένος ερωτεύτηκα την ακινησία του θανάτου

πως γιάτρεψα πληγές που ήσαν αγιάτρευτες
που οι χαρακιές τους μονάχα απόμειναν να καυχιέμαι
πως έζησα με τις αναμνήσεις κάποιου θαμπού ονείρου
αλήθεια που αναβλύζει λυπημένη φανερά όλα τώρα

07 Νοεμβρίου 2014

Δεν είμαι εγώ

Δεν είμαι εγώ. Είμαι ένας άλλος.
Ξέχασα Πως μου είπαν ότι Πρέπει να υπάρχω.
Όσοι θαρρούν πως υπάρχουν.
Ξέχασα Πως μου είπαν ότι Πρέπει να ζω.
Όσοι θαρρούν πως ζουν.
Κι έτσι Δε ζω.
Κι έτσι συμπεραίνω πως Δεν έζησα.

Δεν είμαι εγώ. Είμαι ένας άλλος.
Είμαι ο Χωρίς αναμνήσεις.
Ο Χωρίς τα όνειρα.
Ο Άπορος σοφός της απορίας.
Ο Άδειος που τον άδειασαν.
Οι Πράξεις, οι χωρίς κανένα νόημα.

Είμαι τα Πάθη του κόσμου που νιώσαμε κάποτε πως υπήρξαμε· καταλυμένα.
Παραδομένα στο αχόρταγο και ρημαγμένο από την επιτήδευση αρχέγονο ένστικτο της επιβολής·
στη μάχη για την εξουσία του φαύλου Σαύλου και των σφογγοκωλάριών του καθώς βίαζαν τη Μάνα.
Γη.

Δεν είμαι εγώ. Είμαι ένας άλλος.
Καθρεφτίζομαι πάνω στα σώματα και οι ψυχές τους βηματίζουν μέσα μου.
Κομματιάζομαι φωνάζοντας για ελευθερίες που δεν ξυπνάμε μαζί.
Όμως αγκαλιά πλαγιάσαμε.
Χώρια πια.
Όχι όλοι· Δε νομίζω

Είμαι ένας άγιος Πίθηκος.
Είμαι ο ομοφυλόφιλος Σωκράτης και το ιερό Δισκοπότηρο που ήπιαν οι μολυσμένοι Αλήτες.
Είμαι η καμένη Σημαία η διαπομπευμένη Πόρνη και ο μαύρος Χριστός.
Είμαι οι Βάρβαροι που έπεσαν στη χώρα με της Ιεριχούς το γδούπο.
Που δεν θα αναστηθούν.

Όχι πριν οι συνειδήσεις του πλήθους πνιγούν προς εξιλέωση Φριχτών αναμνήσεων.
Ελεύθεροι στα σκλαβωμένα μυαλά μας.
Ελεύθεροι στα σκλαβωμένα σώματά μας.

Έργο σε μια πράξη –
αέναη –
που παίζεται από:
έναν αθάνατο πρωταγωνιστή,
πολλούς καλούς ηθοποιούς,
αρκετούς κακούς ηθοποιούς
και αναπόφευκτα μερικούς ανήθικους…

Γράφτηκε το Δεκέμβρη του 2008 μετά τη δολοφονία του Αλέξη.
Επαναδιατυπώθηκε 31 Οκτωβρίου 2014

🇿🇦 z.a.bloe

Κοινοποιήστε: Twitter Facebook Google+ LinkedIn Email

Εκτυπώστε:

Μόνιμος σύνδεσμος: https://uni-arts.com/layout-of-ideas/

Σύντομο URL: https://uni-arts.com/?p=1154

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα πεδία με τον (*) αστερίσκο είναι υποχρεωτικά.

*
Μπορείτε να κάνετε χρήση των παρακάτω στοιχείων και ιδιοτήτων HTML5: <a href="" title=""> <blockquote cite=""> <abbr title=""> <del datetime=""> <q cite=""> <strike> <strong> <cite> <code> <span> <em> <br> <b> <p> <i>
*
*